دفع ایمن مدفوع از اولویتهای اصلی در مواقع اضطراری است، اما اجرای آن به زمان و منابع گستردهای نیاز دارد. این یادداشت توجیهی فنی، استفاده از کیسههای مدفوع را برای مهار و دفع ایمن مدفوع در شرایط اضطراری شهری بررسی میکند. این خلاصه همچنین راههای ایجاد سیستمهای مدیریت کاملتر مدفوع را بررسی میکند تا نه تنها دفع ایمن، بلکه کرامت و ایمنی کاربران را نیز تضمین کند.
معرفی
مهار و دفع ایمن مدفوع از اجزای حیاتی در واکنش به فوریتهای بهداشت عمومی است. مدیریت ایمن مدفوع یکی از موانع اصلی پیشگیری از بیماریهای مرتبط با مدفوع و دهان است. از دیدگاه بهداشت عمومی، تا زمانی که فناوریهای مختلف بهداشت اضطراری موجود به درستی استفاده شوند، به خوبی نگهداری شوند و مسائل بهداشت شخصی به طور کافی مورد توجه قرار گیرند، انتخاب چندانی بین آنها وجود ندارد. این امر به ویژه در محیطهای شهری با تراکم جمعیت بالا صادق است، جایی که کمبود فضا، دسترسی ضعیف و شرایط تنگ، طیف گزینههای دفع مدفوع قابل اجرا را محدود میکند. استفاده از کیسههای مدفوع، روشی سریع و مؤثر برای مهار مدفوع و ادرار در مراحل اولیه شرایط اضطراری فراهم میکند.
دفع مدفوع - مفاهیم کلیدی
بلافاصله - پاسخ مرحله اول
- به حداقل رساندن اقدامات پرخطر (مانند اجابت مزاج بیهدف در فضای باز، توالتهای سیار و غیره)
- کاهش انتقال بیماریهای دهانی-مدفوعی در مناطق با تراکم جمعیت بالا
پایدارسازی - پاسخ فاز دوم
- بهبود طرحهای فنی برای افزایش راحتی، عزت و ایمنی فیزیکی کاربر
- سیستمهای دفع مدفوع پایدارتری را توسعه دهید که توسط جامعه قابل مدیریت باشند
مدیریت ایمن مدفوع
تصمیمگیری در مورد اینکه از چه گزینه تکنولوژیکی برای مهار مدفوع در مواقع اضطراری استفاده شود، برای سازمانها انتخاب آسانی نیست. هر فاجعه، هر جامعه آسیبدیده، هر محیط اغلب منحصر به فرد است و باید به صورت موردی بررسی شود. با این حال، هدف اصلی هرگونه مداخله بهداشت عمومی، جلوگیری از انتقال بیماریهای دهان و مدفوع ناشی از شیوههای نامناسب/ناایمن دفع مدفوع است. مداخلات بهداشتی نه تنها به فناوری خوب، بلکه به سرمایهگذاری سنگین از نظر زمان و منابع نیز نیاز دارد. ارتقای مؤثر بهداشت عمومی و مشارکت جامعه، عناصر کلیدی و حیاتی واکنش به بهداشت هستند که باید در کنار مداخلات فنی انجام شوند.
موارد استفاده شناخته شده از کیف - موارد اضطراری گذشته
اطلاعات روایی از واکنشهای اضطراری گذشته، موقعیتهای متعددی را برجسته میکند که در آنها از کیسههای مختلف به عنوان مکانیسم «مقابله با اجابت مزاج» استفاده شده است:
- فیلیپین، ۲۰۰۹ - واکنش به طوفان
- هائیتی، ۲۰۰۸ - واکنش به طوفان
- اندونزی، ۲۰۰۴ - واکنش به سونامی
- بنگلادش، ۱۹۹۸ - واکنش به سیل داکا
جمعیتهای آسیبدیده یا به روش دفع مدفوع قبل از شرایط اضطراری خود (یعنی دفع مدفوع در کیسه) ادامه دادند یا در واکنش به شرایط اضطراری، استفاده از کیسههای دفع مدفوع را به عنوان یک مکانیسم مقابلهای آغاز کردند. اغلب این امر به دلیل از کار افتادن سیستم قبلی آنها یا عدم دسترسی به سایر گزینههای توالت بود.
پایداری به ندرت در اوایل شرایط اضطراری در اولویت قرار میگیرد؛ با این حال، نیاز به اقدام سریع و قاطع در جلوگیری از شیوع احتمالی بیماری بسیار مهم است. واکنشهای بهداشتی باید بر اساس ارزیابیهای دقیق نیازها باشد که مشکلات کلیدی بهداشتی و نیازهای ناشی از این مشکلات را شناسایی میکند. هنگام برنامهریزی مداخله، باید تعدادی از عوامل در نظر گرفته شوند. یادداشتهای 1، 2 و 7 آکسفام در مورد سل، جزئیات بیشتری در مورد عوامل کلیدی که باید هنگام برنامهریزی واکنش در نظر گرفته شوند، ارائه میدهد:
http://www.oxfam.org.uk/resources/learning/humanitarian/index.html

رویکرد کیسه مدفوع
در شرایط اضطراری روستایی، اغلب زمین برای اجرای رویکردهای سنتی بهداشتی مانند توالتهای ساده گودالی در دسترس است. با این حال، مردان، زنان و کودکانی که در شرایط اضطراری شهری زندگی میکنند، اغلب به دلیل کمبود فضا، دسترسی نامناسب، شرایط تنگ و طیف وسیعی از عوامل دیگر، مجبور به اتخاذ شیوههای ناامن دفع مدفوع میشوند. در نتیجه، آنها نه تنها در برابر شیوع احتمالی بیماریها، بلکه در برابر خطرات جسمی و خشونت مبتنی بر جنسیت نیز بسیار آسیبپذیرتر میشوند.
در طول و پس از یک وضعیت اضطراری، جمعیتها سعی میکنند تا حد امکان به استفاده از شیوههای سنتی دفع مدفوع خود ادامه دهند. وقتی این امر امکانپذیر نباشد، مردم «مکانیسمهای مقابلهای» جدیدی را اتخاذ میکنند و با شرایط جدید سازگار میشوند. اغلب، این امر منجر به شیوههای دفع ناکافی و ناامن خواهد شد. هنگام ارزیابی نوع مداخله بهداشتی مورد نیاز، باید شیوههای قبلی مردم و شرایط فعلی آنها در نظر گرفته شود. فرصتها و محدودیتهای کار در شرایط جدید نیز باید ارزیابی شود.
کیسههای مدفوع نه تنها یک گزینه انعطافپذیر برای مهار مدفوع ارائه میدهند، بلکه یک راه حل سریع برای مشکلات اجابت مزاج در فضای باز نیز ارائه میدهند. به خصوص زمانی که سایر گزینههای سنتی دفع اضطراری مدفوع امکانپذیر/عملی نباشند.
زمینههای رویکرد کیسه مدفوع
- 1st واکنش مرحلهای قبل از ساخت توالتهای اضطراری یا نیمهدائمی
- جایی که امکان ساخت توالت/توالت وجود ندارد
- سکونتگاههای شهری یا اردوگاههایی با
- سکونتگاههای شهری یا اردوگاههایی با
- تراکم جمعیت بالا
- فضای باز محدود
- عدم امکان حفاری
- نفوذپذیری کم خاک/سطح ایستابی بالا
- مسائل مربوط به مالکیت زمین
- نگرانیهای ناامنی (مثلاً شبها، زنان)
- برای خدمات تخلیه توالت غیرقابل دسترس است
- پر کردن خلاهای دسترسی به توالت با مشورت افراد خاص (مثل زنان، کودکان، سالمندان، افراد دارای محدودیت حرکتی)
ملاحظات اجتماعی-فرهنگی
سیستمهای دفع مؤثر مدفوع اغلب بیشتر به درک کاربران بستگی دارند تا خود فناوری. موارد متعددی وجود دارد که کاربران به دلیل ترجیحات/تابوهای اجتماعی، فرهنگی یا مذهبی، راهحلهای فنی صحیح را رد کردهاند. فناوریهای دفع مدفوع زمانی بهترین عملکرد را دارند که توسط جوامع هدف به طور کامل درک، مدیریت و پشتیبانی شوند.
قبل از شروع هرگونه مداخله بهداشتی، ایجاد رابطه خوب با کاربران هدف مهم است، که ممکن است نیاز به مترجمان ماهر و/یا کارکنان محلی داشته باشد. باید با جامعه آسیبدیده مشورت شود تا مشخص شود که زنان، مردان و کودکان چگونه دفع مدفوع را مدیریت میکنند. همچنین مشورت با سالمندان و افراد دارای تحرک محدود ضروری خواهد بود. این مشاورهها همچنین باید با مشاهدات میدانی و شیوههای واقعی (مانند جویهای مورد استفاده، مسیرهای پیادهروی به سمت مزرعه و غیره) تطبیق داده شوند. موقعیتهای مختلف برای مردان، زنان، کودکان، سالمندان و افراد معلول باید تجزیه و تحلیل شود، زیرا این امر احتمالاً تأثیر زیادی بر نتایج نهایی خواهد داشت.
برای اینکه کیسههای مدفوع بتوانند با موفقیت عمل کنند، کاربران باید درک کنند که چرا پاک نگه داشتن محیط از مدفوع مهم است و چگونه میتوان از کیسهها به عنوان ابزاری برای مهار مدفوع استفاده کرد. مهم است که روی کیسه تمرکز نکنیم، بلکه مزایای یک سیستم مدیریت مؤثر مدفوع را برجسته کنیم، جایی که کیسه نقش حیاتی در مهار و ذخیره مدفوع افراد ایفا میکند. ارتقای مؤثر سلامت عمومی در درک شیوههای فعلی و افزایش آگاهی از نیاز به مدیریت ایمن مدفوع بسیار مهم است. میتوان از افراد جوامع هدف برای حمایت از بهداشت در سکونتگاهها/اردوگاههای خود و کمک به ارائه پیامها و پیوند دادن مدیریت مدفوع به پیامهای بهداشتی گستردهتر استفاده کرد.
در مجموع، سازمانها باید در مورد گروههای هدف خود واقعبین باشند، چه زمانی و آیا ارائه هرگونه تسهیلات مبتنی بر کیسه امکانپذیر خواهد بود. سیستم دفع و جایگزینی کیسهها نیز باید به وضوح توضیح داده شود و برای همه قابل قبول باشد.
سیستمهای کیسه مدفوع
هر سیستم دفع مدفوع با کیسه مدفوع باید تمام عناصر زیر را در نظر بگیرد:
- ارتقاء بهداشت
- رابط کاربری
- توزیع کیسه مدفوع
- کیسههای مدفوع و محل نگهداری آنها
- جمعآوری و حمل کیسه مدفوع
- درمان و/یا دفع کیسه مدفوع
۳. ارتقای بهداشت
برای اینکه هر سیستم بهداشتی تأثیر مثبتی بر سلامت و رفاه گروههای هدف داشته باشد، باید عملکرد صحیح و نگهداری مناسب آن سیستم نشان داده شود. ارتقای بهداشت، جزء ضروری رویکرد کیسه مدفوع است. شرکت اچ پی تضمین میکند که کیسهها به درستی استفاده میشوند؛ جمعآوری میشوند، از محل خارج میشوند و در نهایت، به طور ایمن دفع میشوند. مواد IEC باید به طور خاص برای نوع کیسه و سیستم جمعآوری مورد استفاده طراحی شوند.


پیامهای مداوم ارتقای بهداشت باید شامل آموزش در مورد اهمیت جداسازی فضولات کیسهای از زبالههای خانگی معمولی؛ فراهم کردن امکانات جداگانه برای ادرار و مدفوع؛ دفع فضولات کودکان؛ و کنترل ناقلین با اطمینان از بسته بودن صحیح «ظرفهای جمعآوری کیسه» باشد. علاوه بر این، باید امکانات کافی برای شستشوی دستها، همراه با صابون، فراهم شود. اطلاعات بیشتر در مورد رویکردهای ارتقای بهداشت را میتوانید در Oxfam TBN ## بیابید:
http://www.oxfam.org.uk/resources/learning/humanitarian/index.html
نظارت و ارزیابی
نظارت مداوم برای اطمینان از اینکه کیسهها همیشه در ظرف/محل مناسب دفع میشوند و برای تعیین برداشت کاربران از سیستم ضروری است. فرمهای نمونه برای رویکرد کیسه مدفوع در هائیتی تهیه شدهاند و با سایر شرایط نیز قابل تطبیق هستند.
2 رابط کاربری
سیستمهای دفع مدفوع با کیسه مدفوع به گونهای طراحی شدهاند که کمهزینه و به سرعت قابل اجرا باشند و به نیروی کار یا منابع زیادی نیاز نداشته باشند. فناوری را تا حد امکان ساده نگه دارید. برای سیستمهای «فقط در خانه» (یعنی در سطح خانوار)، حداقل اجزا شامل کیسهای برای نگهداری مدفوع و در نهایت ظرفی برای تسهیل استفاده از کیسه است.
انواع کیفهای موجود
طیف گستردهای از کیسهها در بازار موجود است که هر نوع مزایا و معایب خاصی دارد. تجزیهپذیری کیسه به نور UV، رطوبت و میزان اکسیژن موجود بستگی دارد. در سطح جهانی، اصطلاحات مربوط به تجزیهپذیری کیسه هنوز به طور کامل استاندارد نشده است. جدول 1 (در زیر)، پارامترهای کلیدی را که باید هنگام طراحی برنامه دفع مدفوع کیسه مدفوع در نظر گرفته شوند، برجسته میکند.
| پلی اتیلن | اکسید تخریب پذیر | قابل تجزیه زیستی | پیپو | |
| هزینه | $ | $$ | $ $ - $ $ $ | $$$ (؟) |
| اندازه | متفاوت | متفاوت | متفاوت | «کوچک» |
| تهیه | ساده | در حد متوسط | در حد متوسط | تولید انبوه نشده |
| تأثیر محیط | آلاینده/غیر تخریب کننده | کاهش مییابد، اما ایمنی متغیر است | تخریب میشود، بدون تأثیر | بدون تاثیر تخریب میشود |
| تنزل | هیچ | هوازی یا بیهوازی تکهتکه شونده (محل دفن زباله) | تجزیه کامل، میتواند سریع باشد. ممکن است نیاز به کمپوست داشته باشد | تخریب سریع و کامل |
| تأثیرات بهداشتی | هیچ | هیچ | هیچ | تجزیه پاتوژن |
انتخاب نوع کیسه به عوامل مختلفی از جمله «موجود در محل» و هزینه هر واحد بستگی دارد. در صورت عدم وجود گزینههای دیگر، به ویژه در ابتدا، میتوان از کیسههای پلاستیکی معمولی «غیرقابل تجزیه» استفاده کرد. با توسعه پاسخ، میتوان گزینههای «پایدارتر» دیگری را از طریق استفاده از کیسههای زیستتخریبپذیر و غیره توسعه داد. با این حال، باید عوامل مختلفی از جمله: ترجیح کاربر، تأثیر بر بازارهای محلی، در دسترس بودن و هزینه هر واحد و غیره در نظر گرفته شود. مستقل از نوع کیسه مورد استفاده، کیسههای با رنگ تیرهتر برای «مخفی کردن» محتویات و کاهش احتمال شرم/جرم در بین کاربران توصیه میشوند.
توجه: منعقدکنندههای پودری و ژلی مختلفی برای جامد کردن مدفوع با جذب رطوبت موجود است. جابجایی و دفع آنها آسانتر است. با این حال، این محصولات گران هستند و برای موارد اضطراری در مقیاس بزرگ توصیه نمیشوند.
ظروف (نگهدارنده کیسه)
در صورت امکان، برای سهولت استفاده، باید از یک ظرف برای نگهداری کیسه استفاده شود. میتوان از ظروف موجود در محل، مانند ظروف بازیافتی از بستهبندی مواد غذایی یا نوشیدنی، استفاده کرد. مطمئن شوید که ظرف تمیز و سالم است (یعنی باعث پاره شدن کیسهها نمیشود). همچنین اندازه ظروف باید با توجه به حجم کیسه مورد استفاده به درستی انتخاب شود (یعنی کشیده شدن کیسهها باعث پاره شدن آنها میشود).

مجاری ادراری
در صورت امکان، تهیه توالتهای زنانه و مردانه به عنوان روشی مؤثر برای کاهش هزینههای کلی عملیاتی توصیه میشود. تهیه توالتهای زنانه مصرف کلی کیسه را کاهش میدهد و در نهایت جابجایی محتویات کیسه را تسهیل میکند، زیرا احتمالاً کمتر خیس میشوند. تعدادی طرح توالت با استفاده از مواد لولهکشی ساده یا با استفاده از مواد بازیافتی موجود است. استفاده از توالتهای زنانه همچنین زمان انتظار در کابینها (به ویژه برای زنان) را کاهش میدهد.
وقتی برای توالتهای فرنگی، توالتهای کیسهای مخصوص انحراف ادرار (UD) ساخته میشوند، یکی از گزینههای ارتقاء که باید در نظر گرفته شود، استفاده از توالتهای کیسهای انحراف ادرار (UD) است. این امر به ویژه در سکونتگاهها/اردوگاههای کوچکتر که امکان PHP وجود دارد، مناسب است.
جزئیات بیشتر در مورد طرحهای توالت را میتوانید در برگههای اطلاعاتی آکسفام بریتانیا بیابید:
لینک: در دست ساخت
امکانات عمومی و توالت فرنگی
در صورت امکان، امکانات عمومی برای استفاده از کیسه نیز باید فراهم شود. به عنوان یک بسته حداقلی، میتوان یک سیستم «درون خانه» (کیسهها + ظرف اولیه) را درون یک سازه اولیه در یک مکان عمومی ارائه داد. چنین ساختاری حریم خصوصی و راحتی را برای کاربران فراهم میکند و مدیریت آن از طریق متصدیان توالت عمومی آسان است. گزینههای بهبود یافته میتواند شامل یک سیستم توالت ساده باشد.

۳. توزیع کیسه مدفوع
برای توزیع کیسههای «درونخانهای»، از رهبران جامعه و داوطلبان جامعه هدف کمک بگیرید. این امر به ویژه در سکونتگاهها/اردوگاههای بزرگ که تیمهای برنامه ممکن است ظرفیت دسترسی به کل جمعیت را نداشته باشند، اهمیت دارد. هنگام توزیع کیسههای زیستتخریبپذیر یا کیسههای Peepoo، اگر قرار است مزایای کامل زیستمحیطی/بهداشتی حاصل شود، اطمینان از پوشش و استفاده ۱۰۰٪ در بین گروههای هدف مهم است. در مورد Peepoo، اگر پوشش همگانی نباشد، هیچ فایدهای از «از بین رفتن عوامل بیماریزا» حاصل نخواهد شد. کیسههای «درونخانهای» باید به نسبت ۱ کیسه به ازای هر نفر در روز ارائه شوند.
در مواردی که توزیع کیسههای «درونخانهای» امکانپذیر نیست (یعنی کیسههای پرخطر جمعآوری و به درستی دفع نمیشوند)، کیسهها باید مستقیماً در مراکز عمومی ارائه شوند. استفاده از کیسههای «اجتماعی» باید بر اساس نسبت ۱ کیسه به ازای هر نفر در روز ارائه شود. با این حال، با فرض درصد مشخصی از جمعیت مبتلا به اسهال، باید تمهیدات اضافی در نظر گرفته شود. برای این درصد، کیسههای اضافی را میتوان با نسبت ۳ کیسه به ازای هر نفر در روز ارائه داد.
اگر قرار است رویکرد کیسه مدفوع برای مدت طولانیتری مورد استفاده قرار گیرد، جامعه باید توانمند شود تا وظیفه تأمین نیازهای خود از منابع تجاری را بر عهده بگیرد. برای جلوگیری از سوءاستفاده از کیسههای مدفوع، مردم باید از اهمیت و ارزش دفع ایمن مدفوع در جامعه خود نیز آگاه شوند. در هائیتی، افراد ذینفع از کیسهها برای فروش زغال و سبزیجات استفاده میکردند.

۴. نگهداری و ذخیره سازی کیسه مدفوع
برای اطمینان از مدیریت ایمن مدفوع، کیسههای مدفوع به یک سیستم جمعآوری و ذخیرهسازی نیاز دارند. استفاده از یک «ظرف نگهداری» تعیینشده، تضمین میکند که کیسهها در مکانهای خاص جمعآوری شده و قبل از خارج شدن از محل، نگهداری شوند. امکانات ذخیرهسازی مناسب برای جلوگیری از پدیده «توالت پرنده» که معمولاً به دلیل عدم وجود سیستم نگهداری رخ میدهد، ضروری است. در دسترس بودن ظروف نگهداری میتواند در شرایط پس از اورژانس متفاوت باشد. با این حال، حداقل، ظروف نگهداری باید دارای دربهای محکم برای کنترل بو و ناقل باشند و با تثبیت وضعیت اضطراری، قابل ارتقا باشند. در صورت امکان، ظرف باید دارای دستهای روی درب باشد تا تماس با ظرف به حداقل برسد. درب نیز باید محکم بسته شود تا از ورود حشرات موذی و سایر ناقلین جلوگیری شود. همچنین، در صورت افتادن ظرف، درب از ریختن محتویات جلوگیری میکند.
در مواقع اضطراری سیل که دسترسی به جمعیت ممکن است غیرممکن باشد، ممکن است ایجاد سیستم سپردهگذاری و ذخیرهسازی امکانپذیر نباشد. تحقیقات بیشتر در مورد گزینههای مختلف کیسه در چنین شرایطی مورد نیاز است. یک گزینه، دفن کیسهها در محل است، به شرطی که مکانهای مناسب دفن کیسه در فاصله مناسب از محل سکونت مردم (بو) و از منابع آب (> 30 متر) در دسترس باشد. با این حال، این روش فقط برای کیسههای زیستتخریبپذیر توصیه میشود و در مناطق مستعد سیل یا در زمینهایی با سطح آب بالا مناسب نیست.

۵. جمعآوری و حمل کیسه مدفوع
تعدادی گزینه برای حمل و نقل ایمن و مؤثر کانتینرهای ذخیرهسازی وجود دارد. انتخاب گزینه به حجم و وزن کانتینرهایی که باید حمل شوند؛ دسترسی به محل جمعآوری؛ فاصله تا محل دفع نهایی؛ و هزینه عملیات برای خدمات جمعآوری بستگی دارد. گزینهها شامل فرغون، گاری دستی، دوچرخه با تریلر، اسب و گاری، کامیونهای وانت و کانتینرهای حمل شونده روی شانه است.
بسته به فاصله تا محل دفع نهایی، سیستمی که راهاندازی میشود ممکن است به ایستگاههای انتقال نیاز داشته باشد، جایی که محتویات ظروف کوچکتر زیادی تهنشین شده و سپس توسط وسیله حمل و نقل بزرگتر مانند کامیون بزرگ جمعآوری میشوند. کامیونهای فاضلاب با سیستم مکش میتوانند وسایل نقلیه مناسبی برای استفاده در چنین ایستگاههای انتقالی باشند.
در شرایط سیل، ممکن است لازم باشد از قایق یا سایر وسایل حمل و نقل آبی برای جمع آوری ظروف کیسه مدفوع استفاده شود. میتوان از زنگوله یا سوت برای هشدار دادن به جامعه در مورد نزدیک شدن قایق و قرار دادن ظروف در فضای باز برای تخلیه/جمع آوری استفاده کرد.
۶. دفع/پاکسازی کیسه مدفوع
پس از جمعآوری و حمل و نقل، کیسههای پر از فضولات باید به گونهای حمل شوند که هرگونه احتمال آلودگی محیط زیست یا آسیب به سلامت عمومی کاهش یابد. گزینههای مربوط به تصفیه یا دفع کیسهها به شرایط بستگی دارد. نمونههای خاص در بخش مطالعه موردی زیر مورد بحث قرار گرفتهاند.
موجودی کیفهای احتیاطی
در مناطق شهری مستعد بلایا، پتانسیل طراحی و انبار کردن سیستمهای بهداشتی مناسب کیسههای مدفوع وجود دارد که میتوانند در صورت بروز شرایط اضطراری به سرعت مستقر و در صورت نیاز مقیاسبندی شوند. با برنامهریزی از پیش، میتوان آگاهی کاربران بالقوه آینده را در مورد گزینهها افزایش داد و مواد سازگار با محیط زیست را که معمولاً ممکن است به صورت محلی در دسترس نباشند، انبار کرد. بسته به نوع کیسه نگهداری شده، ممکن است لازم باشد به نوعی چرخش موجودی انجام شود تا اطمینان حاصل شود که از تاریخ انقضای کیسهها تجاوز نمیشود.
ظروف مختلفی برای نگهداری کیسهها و انبارها نیز ضروری خواهد بود، اما به دلیل حجم زیاد، ممکن است تهیه این ظروف بسیار گران باشد. در این صورت، میتوان بشکهها/ظروف موجود در بازار را به صورت محلی شناسایی کرد و با تأمینکنندگان محلی پیش توافقهایی برای تحویل سریع مقادیر مشخصی از بشکهها/ظروف در صورت بروز شرایط اضطراری سریع، تنظیم کرد.

کیتهای کیسه مدفوع را میتوان برای توزیع سریع طراحی کرد. حداقل، یک کیت باید دارای ظرفی با اندازه مناسب برای نگهداری کیسه باشد و مواد IEC مربوطه را به همراه دستورالعملهای گره زدن، دفع و طرح جمعآوری که باید اجرا شود، در خود جای دهد. در حالت ایدهآل، کیتها باید در ظرف قرار گیرند و دارای درب باشند.
استفاده از رویکرد کیسه مدفوع - مطالعات موردی
پاسخ فاز اول
کیسهها را میتوان به سرعت در یک جامعه آسیبدیده مستقر کرد و به حداقل آموزش نیاز دارد. با این حال، قبل از هرگونه توزیع کیسه، باید یک سیستم جمعآوری، ذخیرهسازی و دفع کیسه مناسب ایجاد شود و به مرور زمان به طور مؤثر نگهداری شود.
ارائه خدمات فقط در منزل
کیسهها، ظروف و مواد IEC میتوانند بلافاصله توزیع شوند تا ذینفعان بتوانند از کیسهها در خانه خود یا در مکانی که احساس امنیت میکنند، استفاده کنند. با این حال، باید ظروف مناسب یا مکانهای دفن تعیینشده برای انداختن کیسههای استفادهشده فراهم شود. پذیرش سیستم توسط کاربران نیز مهم است. از دیدگاه بهداشت عمومی، ادرار ارتباط کمی با آن دارد و استفاده از کیسهها فقط برای ادرار ضروری نیست. میتوان کاربران را به استفاده از توالتهای مخصوص تشویق کرد.
تهیه کیف «درونخانهای» در پورتو پرنس
کمپ ماراناتا، یک محل اسکان خودجوش آوارگان داخلی که در دامنه کوهی محصور شده است. در نظر گرفته شده بود که آکسفام بریتانیا قادر به ارائه توالتهای سنتی نخواهد بود، زیرا نزدیکترین دسترسی جادهای ۱۵ دقیقه پیادهروی از روی زمین ناپایدار است. همچنین اختلاف بر سر زمین وجود داشت. مردم یا در فضای باز اطراف کمپ مدفوع میکردند یا در کیسههای پلاستیکی که به داخل دره نزدیک انداخته میشدند.

شکل 11: کمپ ماراناتا، احاطه شده توسط بستر رودخانهای که در طول بارانهای تابستانی دچار سیل ناگهانی میشود
نگهداری و/یا دفن کیسهها در محل
نگهداری طولانی مدت میتواند هزینههای جمعآوری و حمل و نقل را محدود کند. به عنوان مثال، اگر از کیسههای زباله به درستی استفاده شود (یعنی هیچ فضولاتی از کیسه خارج نشود و نشتی نداشته باشد)، میتوان آنها را به مدت ۴ هفته نگهداری کرد و سپس به سادگی دور انداخت. با این حال، مدت زمان بین جمعآوری یا دفن باید برای جمعیت قابل قبول باشد.
دفن در محل ممکن است سریعترین و از نظر لجستیکی، تا زمان فراهم شدن امکان حمل و نقل خارج از محل، گزینهی موجود باشد. در صورت استفاده از کیسههای زیستتخریبپذیر، باید اطمینان حاصل شود که گودال حداقل به مدت ۱۲ ماه دستنخورده باقی بماند تا عوامل بیماریزا تجزیه شوند. باید دقت شود که آبهای زیرزمینی به دلیل شسته شدن از گودال دفن آلوده نشوند.
تهیه کیف «درون خانه» (ادامه)
سطلهایی به همراه کیسههای زیستتخریبپذیر هفتگی بین هر خانوار توزیع شد. یک گودال کوچک در پایین تپه (زمین عمومی) حفر شد و به مردم دستور داده شد که کیسههای استفادهشده را در آنجا بگذارند. بسیجکنندگان جامعه، آگاهیبخشی در مورد پوشاندن روزانه گودال با خاک و/یا خاکستر را افزایش دادند.

پس از ۲ هفته، با صاحب زمین توافق شد که در اردوگاه توالتهای گودالی ساخته شود. استفاده از کیسههای خانگی بیش از یک ماه ادامه یافت تا جای خالی را پر کند تا اینکه توالتهای گودالی تکمیل شدند.
دفع کیسه خارج از سایت
وقتی از کیسههای زیستتخریبپذیر استفاده میشود و دفن در محل امکانپذیر یا قابل قبول نیست، میتوان بشکههای زباله را به خارج از محل دفن یا به تأسیسات کمپوست منتقل کرد (به پایین مراجعه کنید). وقتی از کیسههای پلاستیکی معمولی استفاده میشود، دفع خارج از محل از طریق دفن زباله یا سوزاندن تنها گزینه مناسب برای حذف فضولات از محیط زندگی است (به Oxfam GB TBN شماره ۱۵ مراجعه کنید).
http://www.oxfam.org.uk/resources/learning/humanitarian/index.html
وقتی کیسههای پر از فضولات در محل دفن زباله یا محل انباشت زباله دفع میشوند، باید مناطق خاصی برای کیسهها در نظر گرفته شود، به خصوص اگر افرادی در مجاورت محل زندگی میکنند یا اگر در محل، جمعآوری زباله رواج دارد. این منطقه ترجیحاً باید محصور شود.
گزینههای ارتقاء
ارائه خدمات در سطح جامعه
وقتی فضا موجود باشد، میتوان روبناهایی را برای ارائه حریم خصوصی و راحتی بیشتر برای کاربران، که به ویژه برای زنان اهمیت دارد، ساخت. بسته به ترجیحات کاربران مورد نظر، میتوان از طرحهای مختلف توالت در داخل روبنا استفاده کرد.
برای کاربرانی که به چمباتمه زدن عادت دارند، یک سطل ساده برای نگه داشتن کیف، به همراه زیرپایی، ممکن است مناسب باشد. برای کاربرانی که به نشستن عادت دارند یا برای معلولین جسمی و سالمندان، میتوان سازههای مختلفی مانند صندلی/کمد توالت ساخت، اصلاح کرد یا از پیش ساخته خریداری کرد. جزئیات بیشتر برای تطبیق امکانات برای معلولین را میتوانید در موارد زیر بیابید:
«آب و فاضلاب برای افراد معلول و سایر گروههای آسیبپذیر: طراحی خدمات برای بهبود دسترسی».
در صورت وجود فضا، میتوان توالتهای ساده برای آقایان و خانمها نصب کرد تا تعداد کیسههای مورد استفاده محدود شود و زمان انتظار در کابینها کاهش یابد.
تهیه کیف در سطح جامعه
پورتو پرینس، هائیتی
در اردوگاه سیته او کِیس، دو روز پس از ارزیابی، ارائه کیسههای «درونخانهای» آغاز شد. در این مدت، روساختهای مربوط به توالتهای فرنگی و توالتهای فرنگی در حال ساخت بود که ساخت آنها حدود یک هفته طول کشید. پس از این، به ساکنان اردوگاه این حق انتخاب داده شد که یا از کیسههای «درونخانهای» استفاده کنند یا از کابینهای عمومی استفاده کنند.
سیته او کِیس از طریق جاده قابل دسترسی نبود. از یک فرغون برای حمل بشکههای فضولات و زبالههای جامد به نزدیکترین جاده برای جمعآوری استفاده میشد.

دادههای پس از آزمایش که از پرسشنامههای خانوار جمعآوری شده بود، نشان داد که ۹۴٪ از کاربران کابین از توالتهای عمومی «بسیار راضی» یا «راضی» بودهاند. علاوه بر این، ۶۵٪ از خانوارها تأکید کردند که کیسههای «داخل خانه» توسط یک یا چند عضو خانواده استفاده شده است.


کیسههای کمپوست
کمپوستسازی، تجزیه بیولوژیکی مواد آلی در شرایط هوازی (در حضور اکسیژن) است. با مدیریت مناسب، گرمای بیولوژیکی تولید میشود و کمپوستسازی انجام میشود و به دنبال آن یک دوره تثبیت برای تولید محصول نهایی مناسب برای استفاده در زمین بدون اثرات نامطلوب زیستمحیطی یا بهداشتی انجام میشود.
در شرایط اضطراری یا پس از شرایط اضطراری، کمپوست کردن فضولات (ترکیب مدفوع و ادرار یا جداسازی از منبع) فقط در صورتی باید در نظر گرفته شود که تخصص فنی کافی، فضا و کارکنان آموزش دیده برای محدود کردن خطرات احتمالی برای سلامتی و ایمنی وجود داشته باشد. در مراحل اولیه شرایط اضطراری، ایجاد یک سیستم کمپوست جدید بعید است مناسب باشد و باید بر حذف کیسهها از مناطق با تراکم جمعیت بالا تأکید شود.
اگر و زمانی که تصمیم به توسعه کمپوست گرفته شود، مشارکت دادن جوامع از ابتدا مهم است، به خصوص زمانی که استفاده مجدد از فضولات تابو نباشد. کمپوست میتواند برای تصفیه فضولات خام و ایمنسازی آن مورد استفاده قرار گیرد، مشروط بر اینکه این کار به روشی سیستماتیک انجام شود. فرآیندهای کمپوستسازی در Oxfam GB TBN 16 به طور مفصل مورد بحث قرار گرفتهاند.
http://www.oxfam.org.uk/resources/learning/humanitarian/index.html
کمپوست سازی در شرایط اضطراری فاز اول پورتو پرنس، هائیتی
دو ماه پس از زلزله، بنیاد مسیرهای جدید یک پروژه آزمایشی کمپوستسازی راهاندازی کرد. این سیستم از تلقیح قارچی در تودههای کوچک کمپوست روی سکوهای جعبهای چوبی استفاده میکرد.

اطلاعات بیشتر
فررون، اس. مورگان، جی. و اورایلی، ام. (2007)
ارتقای بهداشت: راهنمای عملی برای امداد و توسعه. – اقدام عملی، راگبی، انگلستان.
هاروی، پ. باقری، س. و رید، ر. (2002)
بهداشت اضطراری - ارزیابی و طراحی برنامه. - WEDC دانشگاه لافبورو انگلستان
http://wedc.lboro.ac.uk/knowledge/bookshop_results.html?s=ful
هاروی، پ. (۲۰۰۷)
دفع مدفوع در مواقع اضطراری - یک راهنمای میدانی. - WEDC دانشگاه لافبورو، انگلستان
http://wedc.lboro.ac.uk/knowledge/bookshop_results.html?s=ful
جونز، اچ. و رید، آر. (۲۰۰۵)
. – دانشگاه لافبورو WEDC، انگلستان
http://wedc.lboro.ac.uk/knowledge/bookshop_results.html?s=full
پاتل، دی.، بروکس، ان. و باستابل، ای. (۲۰۱۰)
مکانیسمهای مقابله برای بهداشت اضطراری شهری: آزمایشهای کیسه و پیپو با آوارگان داخلی در سکونتگاههای خودجوش در پورتو پرنس، هائیتی.
آکسفام بریتانیا، شماره ۱۶، TBN
دفع مدفوع برای افراد دارای معلولیت جسمی در مواقع اضطراری
آکسفام بریتانیا، شماره ۱۶، TBN
آسیب پذیری و ملاحظات اجتماعی-فرهنگی برای PHE در مواقع اضطراری
آکسفام بریتانیا، شماره ۱۶، TBN
توالتهای UD و توالتهای کمپوستساز در شرایط اضطراری
آکسفام بریتانیا، شماره ۱۶، TBN
مدیریت پسماندهای خانگی و اردوگاه پناهندگان، جمعآوری و دفع
آکسفام بریتانیا، شماره ۱۶، TBN
کمپوست کردن مواد آلی و بازیافت
آکسفام بریتانیا، شماره TBN، XX
ارتقاء بهداشت
