چاههای حفر شده با دست ممکن است پس از غرق شدن در آب سیل، غرق شدن در آب دریا مانند سونامی، ورود مواد در نتیجه رانش گل و لای یا در نتیجه طوفان، یا صرفاً پس از مدتها نگهداری محدود یا بیتوجهی، نیاز به تعمیر، تمیز کردن و ضدعفونی کردن داشته باشند. اگر کاری روی چاه انجام شده باشد تا سعی شود آبدهی آن از طریق تعریض یا پوشش داخلی چاه افزایش یابد، تمیز کردن و/یا ضدعفونی کردن نیز مناسب خواهد بود.
این خلاصه فنی، فرآیند تعمیر، تمیز کردن و ضدعفونی کردن چاههای حفر شده با دست را مشخص میکند و همچنین کیتهای OXFAM را که میتوانند برای این فرآیندها استفاده شوند، مورد بحث قرار میدهد.
چاههای حفر شده با دست
چاههای دستی میتوانند به اشکال مختلفی وجود داشته باشند، از سوراخهای ساده در زمین با حفاظت محدود گرفته تا چاههای سرپوشیده با پمپ دستی برای استخراج آب. هنگام بازسازی چاهها یا تمیز کردن و ضدعفونی کردن آنها، مهم است که در صورت امکان، از ورود مجدد منبع آلودگی به چاه جلوگیری شود. اگر علت آلودگی یک رویداد غیرمعمول مانند سیل باشد، فرآیند تمیز کردن و ضدعفونی کردن ممکن است کافی باشد. همچنین باید اطمینان حاصل شود که دیوارههای چاه، پرده زهکشی و هرگونه پوشش محافظ در وضعیت خوبی قرار دارند تا از آلوده شدن مجدد چاه از مسیرهای روزمره و غیرمرتبط با بلایای طبیعی جلوگیری شود.
مراحل تعمیر، تمیز کردن و ضدعفونی کردن چاههای حفر شده با دست
- تاریخچه چاه را از کاربران مشخص کنید - عمق اولیه چاه چقدر بوده، میزان آبدهی قبلی چاه در مقایسه با میزان آبدهی فعلی چاه چقدر بوده است و غیره.
- تجهیزات مورد نیاز برای تخلیه، تعمیر، تمیز کردن، ضدعفونی کردن و تخلیه چاه، از جمله موارد مورد نیاز برای اطمینان از ایمنی کارگران را تعیین کنید.
- هرگونه تعمیری را که قبل از تخلیه و/یا ضدعفونی چاه امکانپذیر است، روی دیوارههای بالایی، پرده زهکشی، آببند بهداشتی، پوشش و مکانیسمهای بالابر انجام دهید.
- محتویات چاه - آب، لجن و زباله - را خالی کنید.
- آسیبهای داخل چاه را تعمیر کنید - چاه را عمیقتر کنید، تعمیرات موضعی روی پوشش چاه انجام دهید، یا بسته به نیاز، پوشش اضافه کنید.
- دیوارههای چاه را با استفاده از محلول کلر ۲۰۰ میلیگرم در لیتر و جاروی دسته بلند تمیز کنید.
- آب چاه را با دوز کلر ۵۰ تا ۱۰۰ میلیگرم در لیتر (بسته به میزان آلودگی) ضدعفونی کنید و حداقل ۳۰ دقیقه صبر کنید.
- چاه را تخلیه کنید و اجازه دهید کاملاً شارژ شود.
- پس از شارژ مجدد، میزان کلر باقی مانده در آب را بررسی کنید.
- در صورت لزوم، فرآیند تخلیه آب و پر کردن مجدد چاه را تا زمانی که سطح کلر به 0.5 میلیگرم در لیتر یا کمتر کاهش یابد، تکرار کنید.
- هرگونه تعمیرات نهایی را روی پوشش چاه و مکانیزم بالابری آب انجام دهید.
ایمنی
هنگام کار در اطراف یا داخل چاهها باید احتیاط کرد.
خطرات هنگام تعمیر و نگهداری چاه ها
- گازهای سمی، به ویژه مونوکسید کربن، میتوانند از طریق موتورهای دیزلی یا بنزینی که پمپها را به کار میاندازند، وارد چاه شوند.
- استنشاق گازهای کلر هنگام تمیز کردن دیوارههای چاه. در صورت امکان، دیوارههای چاه باید با استفاده از یک برس دسته بلند از سطح آن تمیز شوند.
- آب ورودی چاه را پر میکند و فرد داخل چاه نمیتواند به سرعت کافی از آن خارج شود.
- افتادن اشیاء از سطح چاه به داخل آن یا فرو ریختن دیوارههای چاه در صورت عدم وجود پوشش یا محافظت.
- افتادن افراد از سطح چاه به داخل آن، در صورتی که چاه دیواره محافظ یا محافظ دیگری نداشته باشد.
- تجهیزات معیوب مانند نردبان، طناب، سه پایه، قلاب، سطل.
شیوههای خوب بهداشت و ایمنی
- تحت هیچ شرایطی نباید پمپ دیزلی یا بنزینی یا موتور مرتبط با آن به داخل چاه فرو برده شود و گازهای آنها حتی زمانی که در سطح زمین هستند باید از چاه دور شوند. این امر ضروری است زیرا مونوکسید کربن از هوا سنگینتر است و میتواند به پایینترین سطح فرو رود. این امر میتواند باعث خفگی و مرگ کارگران داخل چاه شود. بسیاری از مردم در داخل چاهها بر اثر مسمومیت با مونوکسید کربن جان خود را از دست دادهاند.
- افرادی که در تعمیر، تمیز کردن و ضدعفونی چاهها دخیل هستند باید به طور کامل در مورد خطرات و اصول بهداشتی و ایمنی آموزش دیده باشند.
- برای تسهیل ورود و خروج ایمن افرادی که در حال برداشتن آوار یا تعمیر داخل چاه هستند، از سهپایه چاه یا سایر سازههای توسعهیافته محلی استفاده کنید. این امر به ویژه برای چاههای عمیقتر مفید است.

- افرادی که وارد چاه میشوند باید کلاه ایمنی بپوشند و طنابی محکم به آنها بسته شود.
- محل کار باید حصارکشی شود، یک جدول کناری ساخته شود (و هیچ دیوار بالایی وجود نداشته باشد) و حداقل ۲ متر اطراف چاه باید از اشیایی که ممکن است به داخل آن سقوط کنند، دور نگه داشته شود.
- همیشه وقتی افراد در چاه هستند، یک فرد قابل اعتماد را بالای چاه نگه دارید تا سیستم وینچ را راه اندازی کند. نردبان ها را محکم ببندید.
- چاه را تهویه نگه دارید.
- سیگار کشیدن، کبریت یا روشن کردن چراغهای بدون پوشش ممنوع است، مگر برای آزمایش هوا با فرو بردن یک شمع روشن در چاه قبل از ورود. اگر شعله خاموش شد، وارد چاه نشوید. پایین و بالا بردن یک شاخه بزرگ میتواند به پاکسازی هوای چاه کمک کند.
تعمیر/بهسازی سازهها
مسیرهای آلودگی احتمالی به چاه را در نظر بگیرید و هرگونه تعمیرات مناسب را در دیوارههای بالایی، آببند بهداشتی، پرده زهکشی، پوشش، مکانیزم بالابر و حصارکشی انجام دهید تا اطمینان حاصل شود که چاه پس از تمیز کردن و ضدعفونی کردن، بهداشتی باقی میماند.
حذف آب کثیف و لجن
طوفانها، سیلها و سایر بلایای طبیعی میتوانند چاهها را پر از لجن و سایر زبالهها کنند. این چاهها به پمپهای تخصصی برای حذف لجن و زباله نیاز دارند زیرا پمپهای آبگیری معمولی به سرعت آسیب میبینند.

شرکت OXFAM یک کیت پمپ لجنکشی/آبگیری قابل حمل (به کادر مراجعه کنید) دارد که میتواند چاههایی با عمق حدود ۱۵ متر را آبگیری کند. این پمپ میتواند مواد جامد تا قطر ۵۰ میلیمتر را از بین ببرد و همچنین میتواند برای لجنزدایی از توالتهای گودالی استفاده شود.
- کیت پمپ آبگیری الکتریکی سبک برای جابجایی
- آب به شدت آلوده با ذرات جامد تا قطر ۵۰ میلیمتر
- قطر
- حداکثر هد پمپ هرون ۲۰ متر است. این پکیج برای تخلیه چاههایی با عمق حدود ۱۵ متر طراحی شده است. در صورت نیاز به هد بالاتر، میتوان دو پمپ WSDP/6 را به هم متصل کرد تا حداکثر هد ۴۰ متر (۷ متر مکعب در ساعت با هد ۳۵ متر) ایجاد شود.
- این پمپ هوا پمپاژ نمیکند، اما نیازی نیست مانند پمپ دوم هنگام پمپاژ سری، برای پمپاژ در آب قرار گیرد. اما هنگام روشن کردن، همیشه باید آب در محفظه پمپ وجود داشته باشد، در غیر این صورت آببندیها پس از ۱ تا ۲ دقیقه میسوزند.
- هدف از صفحه پایه جلوگیری از فرو رفتن پایههای پمپ در گل و لای است که باعث میشود پروانه سعی کند خود را به سمت پایین سوراخ کند و در نتیجه پمپ مسدود شود. اگر صفحه پایه وجود ندارد، پمپ را درست بالای کف گلی آویزان کنید، آن را به پهلو بچرخانید یا آن را در یک سطل بزرگ سوراخدار قرار دهید.
- اگر پمپ نزدیک به حداکثر عمق پمپاژ خود باشد، ممکن است لازم باشد که لوله برزنتی به یک پایه در بالای چاه متصل شود تا از سر خوردن مجدد آن به داخل چاه جلوگیری شود. میتوان یک رابط شلنگ به انتهای لوله برزنتی متصل کرد تا اتصال آن به پایه آسانتر شود.
- پمپ هرون میتواند برای لجنزدایی چاههای توالت استفاده شود.


آبگیری در صورت عدم وجود لجن
روش سنتی تخلیه چاه، استفاده از سطلهای بزرگ برای تخلیه دستی آب است. سطلها را میتوان به حالت تعلیق درآورد و با استفاده از سهپایه و وینچ به داخل چاه فرو برد و از آن بالا آورد. محدودیت این روش این است که در مواردی که آبدهی چاه بسیار زیاد است، امکان تخلیه سریع آب به صورت دستی وجود ندارد و از این رو دسترسی به کف چاه برای تمیز کردن، تعمیق یا تعمیر آن امکانپذیر نخواهد بود.
در مواردی که چاه صرفاً پر از آب شده باشد یا صرفاً برای تمیز کردن یا تعمیق نیاز به تخلیه داشته باشد، میتوان از یک موتور با کمپرسور و یک پمپ شناور برقی استفاده کرد. با این حال، باید مراقب بود که به کابلها آسیبی نرسد و در صورت تماس کابل با آب چاه، خطر برقگرفتگی ایجاد نشود.
اگر نیازی به تخلیه زباله از کف چاه یا تعمیر چاه نباشد، نیازی به تخلیه آب قبل از ضدعفونی کردن آن نیست.
حذف مواد جامد / تعمیق چاههای دستی / تعمیر
پس از تخلیه چاه و تخلیه آب، میتوان نخالهها را به صورت دستی از کف چاه بیرون آورد و سپس با استفاده از وینچ، آنها را با سطل به سطح زمین آورد. میتوان تعمیرات جزئی روی پوشش چاه انجام داد یا کارهای اساسیتری برای عمیقتر کردن چاه یا پوشش دادن چاهی که قبلاً پوشش نداشته است، انجام داد.
اگر زمان وجود داشته باشد و احساس شود که مناسب است، این میتواند لحظه مناسبی برای ارتقاء یک چاه روباز به منظور بهبود پوشش یا مکانیسم بالابری آن باشد، اما این احتمالاً در مراحل اولیه یک وضعیت اضطراری سریع مناسب نیست.
در حالی که داخل چاه هستید، پوشش داخلی چاه را از نظر هرگونه ترک، به ویژه در چند متر اول از سطح زمین، بررسی کنید. این ترکها باید برای جلوگیری از ورود آب آلوده از سطح، آببندی شوند. برای تعمیر ترکها، اطراف ترک را با بیلچه سوراخ کنید و از ملات سفت (مخلوط ۱:۳ سیمان و ماسه) استفاده کنید و قبل از راهاندازی مجدد چاه، آن را به مدت ۲۴ ساعت مرطوب نگه دارید.
تمیز کردن دیوارههای چاه
با استفاده از یک جاروی دسته بلند و محکم (در صورت لزوم با لولههای نازک GI و سوکت) دیوارههای چاه را با محلول کلر ۲۰۰ میلیگرم در لیتر تمیز کنید (برای جزئیات نحوه تهیه این محلول به بخش صفحه بعد مراجعه کنید). در مواردی که چاه به اندازه کافی کمعمق است، این فرآیند را از بیرون چاه انجام دهید، اما اگر نیاز به ورود به چاه باشد، باید احتیاط ویژهای صورت گیرد زیرا محلول کلر قوی گازهای خطرناکی متصاعد میکند. فردی که این کار را انجام میدهد باید لباسهای محافظ، از جمله دستکش، لباس کار، عینک و ماسک صورت فیلتردار بپوشد. در صورت امکان، جریان هوای قوی نیز در داخل چاه ایجاد کنید، مثلاً از طریق دمندههای طراحی شده محلی برای دمیدن هوای تازه به داخل چاه در طول فرآیند.
محلول کلر قوی باید حداقل 30 دقیقه روی دیوارههای چاه باقی بماند و سپس اجازه دهید چاه دوباره پر شود.
ضدعفونی کردن چاه
پس از شارژ مجدد چاه، آب باید با محلول کلر تصفیه شود که 50 میلیگرم در لیتر (یا تا 100 میلیگرم در لیتر در شرایط بسیار بد) کلر آزاد در چاه باقی میگذارد. کلر باید حداقل 30 دقیقه، اما ترجیحاً چند ساعت، قبل از اینکه از چاه خارج شود، در آب باقی بماند.
برای مخلوط کردن محلول کلر در چاه، از یک سنگ تمیز در انتهای یک طناب بلند استفاده کنید و سنگ را در آب حرکت دهید، آن را بالا و پایین ببرید و در حین حرکت در اطراف چاه، آن را مخلوط کنید. یک روش جایگزین برای مخلوط کردن محلول، استفاده از یک سطل و ادامه کشیدن آب و سپس ریختن مجدد آن به داخل چاه است.
برای کلرزنی مؤثر، در حالت ایدهآل، کدورت آب باید کمتر از 5TU و pH آن بین 6.0 تا 8.0 باشد. برای آزمایش این پارامترها از یک دستگاه تست استخر با قرصهای فنول رد و لوله کدورتسنجی استفاده کنید.
اگر pH آب کمتر از ۶.۰ باشد، میتوان آهک هیدراته اضافه کرد. اما با چنین دوز بالای کلر (۵۰ میلیگرم در لیتر یا بالاتر) و زمان ماند طولانی (بیش از ۳۰ دقیقه و ترجیحاً چند ساعت)، اگر pH بالاتر از ۸.۰ باشد، مشکلی وجود نخواهد داشت، مگر اینکه pH به طور قابل توجهی بالاتر باشد.
اگر کدورت آب چاه بیشتر از ۵ واحد اندازهگیری (TU) باشد، میتوان قبل از کلرزنی، چاه را آبگیری و دوباره پر کرد تا کلرزنی مؤثر انجام شود. با این حال، با دوز بالا، کلرزنی باید در برابر مقداری کدورت مؤثر باشد. اگر نتوانستید کدورت کمتر از ۵ واحد اندازهگیری را کاهش دهید و شک دارید، دوز را از ۵۰ میلیگرم در لیتر افزایش دهید.
تهیه محلولهای کلر
تهیه ۱ لیتر محلول کلر ۱٪ (محلول کلر ۱٪ حاوی ۱۰ گرم در لیتر یا ۱۰۰۰۰ میلیگرم در لیتر یا ۱۰ میلیگرم در میلیلیتر است)، مرجع: دیویس و لمبرت، ۲۰۰۲، ویرایش دوم
| منبع کلر | % کلر موجود | مقدار مورد نیاز | اندازه تقریبی |
| گرانولهای هیپوکلریت با تست بالا (HTH) | 70 | 14g | ۱ قاشق چایخوری سر پر |
| پودر سفید کننده | 34 | 30g | ۳ قاشق چایخوری سر پر |
| سفیدکننده گرمسیری تثبیتشده | 25 | 40g | ۳ قاشق چایخوری سر پر |
| ضدعفونی کننده خانگی مایع | 10 | 100ml | قاشق 7 |
| سفیدکننده مایع لباسشویی | 5 | 200ml | قاشق 14 |
| محلول ضد عفونی کننده | 1 | 1 لیتر | نیازی به تنظیم نیست زیرا محلول ۱٪ است |
نکات مهم در استفاده از کلر
- قدرت کلر با گذشت زمان به سرعت کاهش مییابد و از این رو باید مقداری از عمر کلر را در نظر گرفت.
- کلر را در ظرف فلزی مخلوط نکنید زیرا کلر با فلز واکنش میدهد.
- کلر یک ماده شیمیایی خطرناک است و باید با احتیاط با آن کار کرد. این ماده میتواند پوست و چشم را تحریک کند و پودر یا محلولهای قوی HTH گازهایی تولید میکنند که برای تنفس خطرناک هستند.
- کلر باید در مکانی خنک، خشک، دارای تهویه مناسب و تاریک نگهداری شود و نباید در همان اتاقی که نگهبان شب برای خواب از آن استفاده میکند، نگهداری شود.

اگر میخواهید مقدار کلر HTH را به چاه اضافه کنید، پودر را مستقیماً به چاه اضافه نکنید زیرا به درستی مخلوط نمیشود. مقدار مورد نیاز را به مدت ۱۵ دقیقه در حجم کمی از آب مخلوط کنید. سپس مایع شفاف را خالی کنید و رسوبات جامد را که میتوان دور ریخت، باقی بگذارید. کنسانتره مایع شفاف باید به چاه اضافه شود.
تخلیه چاه
پس از اینکه کلر حداقل به مدت 30 دقیقه باقی ماند، چاه باید کاملاً آبگیری شود.
آزمایش کلر باقیمانده
پس از ضدعفونی چاه، تخلیه آب و اجازه دادن به چاه برای شارژ مجدد، باید از یک دستگاه تست استخر به همراه قرصهای DPD1 برای بررسی سطح کلر آزاد باقیمانده استفاده شود. اگر میزان کلر آزاد باقیمانده برابر یا کمتر از 0.5 میلیگرم در لیتر باشد، میتوان چاه را دوباره مورد استفاده قرار داد. اگر میزان کلر آزاد باقیمانده بسیار بیشتر از 0.5 میلیگرم در لیتر باشد، باید چاه دوباره تخلیه آب شود و این فرآیند تکرار شود.
نصب مجدد یا تعمیر نهایی پوشش و مکانیزم بالابر
در صورت لزوم، هرگونه تعمیرات نهایی را روی پوشش چاه و مکانیزم بالابر انجام دهید.
راهاندازی مجدد چاه برای استفاده و نظارت مداوم
پس از اتمام فرآیند تمیز کردن و ضدعفونی چاه، چاه باید از رده خارج و دوباره مورد استفاده قرار گیرد. باید با کاربران چاه گفتگو شود تا از نگهداری و استفاده مناسب از چاه اطمینان حاصل شود و در صورت امکان استفاده از ظروف شخصی هنگام برداشت آب از چاه محدود شود. این کار یکی از مسیرهای آلودگی مجدد چاه در آینده را کاهش میدهد.
در صورت لزوم، مانند زمانی که شیوع بیماریهای عفونی وجود دارد که میتواند به منبع آب نسبت داده شود، باید سازوکاری برای کلرزنی منظم و مداوم چاهها در مناطق آسیبدیده (با هدف رسیدن به کلر باقیمانده ۰.۲ میلیگرم در لیتر تا ۱.۰ میلیگرم در لیتر) ایجاد شود. میتوان از کلرزنهای محلی (با استفاده از ظروف سفالی، ظروف پلاستیکی یا کیسههای پلاستیکی محکم) یا کلرزنهای شناور وارداتی با استفاده از قرصهای کلر بزرگ فشرده با رهایش آهسته (وارداتی یا فشرده محلی) استفاده کرد (برای اطلاعات بیشتر به Garandean و همکاران، ۲۰۰۶ مراجعه کنید).
کیفیت آب چاهها در منطقهی اضطراری باید به صورت ماهانه از نظر وجود کلیفرم مدفوعی و هنگام کلرزنی نیز به طور منظمتر از نظر کلر باقیمانده بررسی شود. در صورت نگرانی از شیوع بیماری اسهال، میتوان میزان نظارت بر سطح کلیفرم مدفوعی را افزایش داد تا چاهها به عنوان یک عامل نگرانکننده شناسایی شوند یا به عنوان یکی از علل، حذف شوند.
سناریوهای خاص
چاههایی که در آنها اجساد انسان یا حیوان وجود داشته است
در صورتی که جسدی، چه انسان و چه حیوان، در چاه پیدا شود، مثلاً از طریق تصادف، شستشو در هنگام سیل یا دفع جسد، اقدامات احتیاطی بیشتری لازم خواهد بود.
خطرات جانی ناشی از اجساد انسان یا حیوان در منابع آب
منابع اخیر (PAHO و WHO، ۲۰۰۴) خاطرنشان کردهاند که در بیشتر موارد، خطر برای سلامت انسان از طریق حضور و جابجایی اجساد در مناطقی که برخی بیماریهای بسیار مسری بومی نیستند و در مناطقی که فرد یا حیوان به دلایل طبیعی و نه به دلیل بیماری مسری فوت کرده است، حداقل است. با این حال، همچنین خاطرنشان میکند که:
- در مناطقی که وبا بومی است، اجساد میتوانند نقش مهمی در افزایش میزان عفونت داشته باشند. «بهویژه اگر اجساد در حال فساد در تماس با منابع آب باشند»خاطرنشان کرده است که در مورد زئیر، زمانی که تقریباً ۱۲۰۰۰ پناهنده در اثر شیوع وبا جان خود را از دست دادند، در چند مورد، اعتقاد بر این بود که انتقال بیماری ... «به این دلیل که اجساد، منابع آب آشامیدنی را آلوده کرده بودند» (ص 73).
- اجساد انسانهای مرده یا پوسیده معمولاً خطر جدی برای سلامتی ایجاد نمیکنند، مگر اینکه منابع آب آشامیدنی را با مدفوع آلوده کنند یا به طاعون یا تیفوس آلوده باشند (ویسنر و آدامز، ذکر شده در WHO، 2004، صفحه 77).
«دو موقعیت خاص وجود دارد که در آنها اجساد حیوانات میتوانند برای انسان خطرناک باشند: وجود عوامل عفونی خاص و آلودگی آب توسط مدفوع و ترشحات ضایعات. میکروارگانیسمهای مورد توجه بیشتر کریپتوسپوریدیا ، کامپیلوباکتر و لیستریا هستند، اما فقط زمانی که اجساد در آب باشند» (صفحات 78-9).
نکات قابل توجه در صورت پیدا شدن جسد در چاه:
- اگر جسد انسان در چاه پیدا شود، محدودیتهای فرهنگی ممکن است به این معنی باشد که مردم حتی اگر از نظر میکروبیولوژیکی بیخطر باشد، دوباره از چاه استفاده نخواهند کرد.
- جسد باید از چاه خارج شده و تا زمانی که این امر امکانپذیر شود، به روشی که متناسب با فرهنگ محلی باشد، دفن، سوزانده یا موقتاً نگهداری شود.
- سپس چاه باید همانطور که در بالا توضیح داده شد از آب و زباله تخلیه شود، دیوارهها تمیز شوند و چاه شارژ شده با ۱۰۰ میلیگرم در لیتر کلر، که بالاتر از دوز معمول برای ضدعفونی کردن چاه است، شارژ شود.
- سپس آبگیری و بررسی کلر باقیمانده باید طبق معمول تکرار شود. اگر مردم محلی نگرانی خاصی دارند، فرآیند کلرزنی، آبگیری و شارژ مجدد میتواند برای بار دوم تکرار شود.
چاههایی که با آب دریا پر شدهاند
اگر چاهها با آب دریا غرق شده باشند، برای بازگشت به حالت عملیاتی، به اقدامات اضافی نیز نیاز خواهند داشت.
سرعت کاهش شوری چاهها به میزان نفوذ آب به سفرههای آب زیرزمینی بستگی دارد. تخلیه چاه و اجازه دادن به آن برای شارژ مجدد و تکرار این فرآیند برای چندین بار میتواند شوری را کاهش دهد. میتوان از یک دستگاه سنجش هدایت الکتریکی برای تعیین تغییر غلظت نمک در آب استفاده کرد. دستورالعمل توصیه شده سازمان بهداشت جهانی برای کل جامدات محلول، ۱۰۰۰ میلیگرم در لیتر است که بر اساس آستانه چشایی بالاتر از آن است که برخی افراد ممکن است آب را به دلیل طعم شور آن رد کنند. با این حال، این به میزان شوری آبی که مردم به نوشیدن آن عادت داشتهاند و شکل نمکهای موجود در آب بستگی دارد. ۱۰۰۰ میلیگرم در لیتر TDS تقریباً به ۱۴۰۰ تا ۱۵۰۰ میکروزیمنس بر سانتیمتر تبدیل میشود. آب شور دریا رسانایی تقریباً ۱۰ تا ۵۰۰۰۰ میکروزیمنس بر سانتیمتر دارد.
در مواردی که تخلیه و شارژ مکرر آب چاه، شوری آب چاه را کاهش نمیدهد، احتمالاً سفره آب زیرزمینی آلوده شده است و ممکن است چندین سال طول بکشد تا در طول فصل بارندگی، آب چاه شارژ شود تا سطح شوری آب زیرزمینی کاهش یابد. در این فاصله زمانی، به منابع آب جایگزین نیاز خواهد بود.
حسگرهای رسانایی که میتوانند برای ارزیابی میزان نمک آب استفاده شوند
سنسورهای جیبی زیر توسط Palintest ارائه میشوند:
LR – 0 – 1990 میکروزیمنس بر سانتیمتر (PT159)
HR – 0.1 – 19.9 mS/cm = 100 – 19,900 µS/cm (PT160)
سنسورها همیشه باید با یک محلول رسانایی استاندارد خریداری شوند که بتوان دستگاه را با آن کالیبره کرد. هر دوی این سنسورهای رسانایی Palintest را میتوان با یک محلول میانرده (PT142/3) کالیبره کرد.
در طول سونامی جنوب آسیا در سال ۲۰۰۴، بسیاری از چاههای کمعمق در اطراف مناطق ساحلی با آب دریا غرق شدند. آبگیری چاهها برای تشویق به تغذیه مجدد در برخی موارد در کاهش شوری چاهها مؤثر بود، اما در برخی دیگر مؤثر نبود. انتظار میرود که برخی از چاهها برای تغذیه کافی سفرههای آب زیرزمینی با آب شیرین جدید، به چندین فصل بارندگی نیاز داشته باشند.
اطلاعات بیشتر
دیویس، دی، و لمبرت، آر (۲۰۰۲) مهندسی در شرایط اضطراری، راهنمای عملی برای امدادگران، ویرایش دوم
گاراندو، آر، تروت، آ و باستابل، آ (2006) کلرزنی چاههای حفر شده دستی در مونروویا، خطوط آب، جلد 24، شماره 3، ژانویه 2006
اداره بشردوستانه آکسفام (۲۰۰۰) دفترچه راهنمای تجهیزات چاههای دستی، شامل بررسی چاه با مته، حفر چاه، کیتهای تخلیه آب و لجنزدایی
کاتالوگ تجهیزات بخش بشردوستانه آکسفام (۲۰۰۴)، سپتامبر ۲۰۰۴ (ویرایش هشتم)
PAHO و WHO (2004) مدیریت اجساد در شرایط فاجعه، مجموعه راهنماها و دستورالعملهای فاجعه، شماره 5
ساتون، س (2004) بهبود منابع آب کمهزینه، دستورالعملهای عملی برای کارگران میدانی
آب برای جهان، ضدعفونی چاهها، یادداشت فنی شماره RWS 2.C.9
وات، اس بی و وود، دبلیو ای (۱۹۷۹) چاههای حفر شده با دست و ساخت آنها، انتشارات فناوری متوسط
