این خلاصه فنی به معیارهای انتخاب گزینههای انحراف ادرار (UD) و توالتهای کمپوست در شرایط اضطراری، از جمله ساخت، بهرهبرداری و نگهداری چنین واحدهایی، میپردازد.
بهداشت اکولوژیکی یا بهداشت پایدار؟
رویکرد بهداشت اکولوژیکی (اکوسان) در شرایط اضطراری، گزینههای مرسوم دفع فضولات مانند توالتهای گودالی یا توالتهای سیفوندار را کنار میگذارد. به طور سنتی، سیستمهای اکوسان هم از مدفوع و هم از ادرار دوباره استفاده میکنند و آنها را به اصلاحکننده خاک یا کود تبدیل میکنند. این امر نه تنها از طریق دفع ایمن فضولات و کاهش آلودگی محیط زیست به سلامت مردم کمک میکند، بلکه به معنای استفاده مجدد از محصولات جانبی برای نوعی فعالیت کشاورزی نیز هست.
در شرایط اضطراری، انتخاب گزینههای اکوسان اغلب تحت تأثیر عواملی غیر از استفاده مجدد از تمام یا بخشی از محصولات جانبی است. توالتهای اکوسان اغلب برای زمینهای سنگی یا مناطقی با سفرههای آب زیرزمینی بالا مناسبتر هستند، که آنها را در برابر سیلهای دورهای مقاومتر میکند. برخلاف توالتهای گودالی، میتوان از آنها برای سالهای زیادی استفاده کرد، که آنها را از نظر پایداری به گزینهای بسیار جذابتر تبدیل میکند. با این حال، آنها به عملکرد و نگهداری دقیقتری نسبت به توالت گودالی یا توالت سیفوندار نیاز دارند. صرفهجویی در مصرف آب ممکن است یکی دیگر از عوامل کلیدی در انتخاب واحدهای اکوسان باشد.
مفاهیم کلیدی در بهداشت محیط زیست
توالتهای اکولوژیکی را میتوان به طور کلی به دو دسته اصلی تقسیم کرد:
- توالتهای انحراف ادرار (UD) برای رفع کمآبی بدن
- توالت های کمپوست
توالتهای انحراف ادرار (UD)
این توالتها معمولاً برای جداسازی ادرار انسان در منبع قبل از مخلوط شدن با مدفوع استفاده میشوند. این بدان معناست که ادرار و مدفوع را میتوان به طور جداگانه و به روشی خاص مدیریت کرد. جداسازی از طریق توالتها و توالتهای مخصوص طراحی شده، توالتهای UD، که به یک سیستم جمعآوری و سپس به یک ظرف ذخیرهسازی یا یک مخزن تخلیه متصل هستند، انجام میشود. توالتهای انحراف ادرار به اشکال مختلفی وجود دارند؛ پایههای صندلیدار؛ صفحات چمباتمهزنی؛ و توالتهای جداگانه برای مردان که سازگاری آنها را با هنجارهای فرهنگی محلی آسان میکند. یکی از مزایای جداسازی ادرار از مدفوع، کاهش بوهای احتمالی و همچنین افزایش طول عمر توالت است.
توالتهای جداسازی ادرار معمولاً همراه با یک سیستم دو مخزنی متناوب استفاده میشوند که برای ذخیره و خشک کردن مدفوع در یک دوره مشخص استفاده میشود. معمولاً توصیه میشود مدفوع قبل از تخلیه حداقل به مدت ۱۲ ماه در یک مخزن نگهداری شود. اضافه کردن یک ماده خشککننده مانند خاکستر یا خاک اره روند خشک کردن مدفوع را تسریع میکند. معمولاً در یک واحد اکوسان با مدیریت خوب، زمان ذخیرهسازی بیش از ۳ ماه بسیاری از عوامل بیماریزا را به سطوح ایمن کاهش میدهد، به ویژه عوامل بیماریزای آمیوبیازیس، ژیاردیازیس، هپاتیت A، کرم قلابدار، کرم شلاقی، کرم نخی، روتاویروس، وبا، اشریشیا کلی و تیفوئید در میان سایر عوامل. با این حال، آسکاریس پایدارتر است و ممکن است به زمان نگهداری ۱۲ ماه یا بیشتر نیاز داشته باشد.


توالت های کمپوست
سادهترین و شناختهشدهترین توالت کمپوستساز، «آربورلو» است. این توالت از یک گودال کمعمق بدون پوشش (۱ تا ۱.۵ متر عمق) استفاده میکند که مجهز به تیر حلقهای، دال و روسازه قابل حمل است. هنگام استفاده از گودال، میتوان خاک، خاکستر و برگ را به گودال اضافه کرد تا مدفوع تازه پوشانده شود. وقتی گودال تقریباً پر شد، یک گودال جدید در نزدیکی آن حفر میشود و تیر حلقهای، دال و روسازه به محل جدید منتقل میشوند. سپس گودال قدیمی با خاک پوشانده میشود و به محتویات اجازه میدهد تا کمپوست شوند. پس از کمپوست شدن کامل، یک درخت (معمولاً یک درخت میوه) کاشته میشود. مزیت سیستم «آربورلو» این است که توالتها معمولاً کمهزینه هستند و میتوانند از مواد موجود در محل ساخته شوند. «آربورلو» همچنین از نیاز به جابجایی «کمپوست» جلوگیری میکند و آن را به روشی بسیار ساده و ایمن برای بازیافت مواد مغذی تبدیل میکند.

استفاده از آربورلو، گراند سالین، هائیتی
این توالت از یک دال بتنی استفاده میکند. این دال گرانترین بخش بود و طوری طراحی شده که از گودال مورد استفاده به گودال تازه حفر شده منتقل شود. دال، قاب و سقف به دلیل هزینه، اهدایی بودند و میتوان انتظار داشت که سالها مورد استفاده قرار گیرند.
ساخت و ساز - 4 مرحله
- ذینفعان گودالهای خود را (با قطر ۹۰ سانتیمتر و عمق ۲ متر) حفر کردند و یک سرپرست محلی در حین حفاری، پشتیبانی فنی لازم را ارائه داد.

- یک پیمانکار محلی، از اهالی محل، تخته سنگهای تقویتشده (۱۲۰ در ۱۲۰ سانتیمتر) در نزدیکی گودالها ساخت. یک لبهی بنایی ۳۰ در ۴۰ سانتیمتری برای جلوگیری از ریزش و ورود آبهای سطحی ساخته شد. این لبه از سنگ و بتن «ضعیف» ساخته شده است، اما قادر به تحمل وزن تخته سنگ است. سنگها و قاب چوبی را میتوان بعداً برای ساخت یک توالت جدید دوباره استفاده کرد.
- به ذینفعان مسئولیت داده شد تا با استفاده از مصالح موجود در محل، روبنا را تکمیل کنند. بسیاری از مردم دیوارهای گلی (شبیه خانههای محلی) را انتخاب کردند، اما از برگهای بافته شده درخت نخل نیز استفاده شد. داوطلبان آموزش دیده محلی بر کار نظارت داشتند.
- پس از اتمام، پیمانکار سقف فلزی را نصب کرد و جنبههای فنی کار را نهایی کرد.
نگهداری و شستشوی دست
به مردم آموزش داده شد که از توالت به درستی استفاده کنند و پس از استفاده دستهای خود را بشویند. یک بسته حاوی صابون، برس، سطل و لگن کودک و یک بیلچه کوچک بین استفادهکنندگان از توالت توزیع شد.
پایداری
طراحی با توجه به بافت محلی انجام شده است:
- این توالت بالاتر از سطح زمین قرار دارد و به جلوگیری از ورود آبهای سطحی به گودال کمک میکند و میتواند در برابر سیلهایی با عمق کمتر از ۱۵ سانتیمتر مقاومت کند.
- تمام مصالح قابل استفاده مجدد هستند. در صورت پر شدن گودال یا در صورت سیل شدید، میتوان دال را به محل دیگری منتقل کرد. دیوارههای سنگی را میتوان دوباره استفاده کرد. قاب چوبی و سقف فلزی را نیز میتوان در یک توالت جدید دوباره استفاده کرد.
- مردم فهمیدند که حتی با گل، سنگ و مصالح محلی هم میتوان یک توالت ساده ساخت. همسایهها یا افرادی از جوامع اطراف که توانایی مالی دارند، میتوانند به راحتی این مدل را بازتولید کنند.
درس آموخته است
مداخله پس از سیل، راهکار سادهای را ترویج داد که مردم به راحتی میتوانند آن را تکرار کنند و در نتیجه پوشش توالت به ۸۰ درصد از جمعیت هدف افزایش یافت. طرح «آربورلو» فقط به مصالح محلی نیاز دارد و بر این پیام تأکید دارد که «هر کسی در جامعه میتواند توالت خود را بسازد». این طرح ساده، مقرون به صرفه، آسان برای نگهداری است و نیازی به تخلیه آن در هنگام پر شدن نیست.
معیارهای انتخاب
در شرایط اضطراری، قبل از تصمیمگیری در مورد استفاده از توالتهای UD یا توالتهای کمپوستساز، باید تعدادی از عوامل به طور کامل در نظر گرفته شوند و توصیه میشود که یک فرآیند برنامهای بر اساس ارزیابیهای دقیق از وضعیت (راهنمای دفع مدفوع در مواقع اضطراری) اتخاذ شود. مشورت با جامعه آسیبدیده بخش اساسی این فرآیند ارزیابی است. با این حال، تعدادی از پارامترها، مختص انتخاب فناوری UD یا کمپوستسازی نیز باید در نظر گرفته شوند. این موارد عبارتند از:
- محدودیتهای فیزیکی (زمین سنگی، خاکهای شنی، سطح آبهای زیرزمینی بالا، دشت سیلابی و غیره) موجود در جامعه هدف، که ممکن است اکوسان را به گزینهای جذاب تبدیل کند؟
- درک کامل ترجیحات جوامع در مورد شیوهها و امکانات دفع مدفوع
- درک دانش و تجربه محلی موجود در اکوسان و سازمانهای محلی درگیر در ترویج اکوسان
- آیا جامعه قصد استفاده مجدد از هر یک از فرآوردههای جانبی را دارد و آیا اعتقادات یا تابوهای قوی در مورد دست زدن به ادرار یا مدفوع وجود دارد؟
- آگاهی از در دسترس بودن و هزینه سختافزار UD و کیفیت آن سختافزار
- در دسترس بودن فضا، به ویژه برای سیستم آربورلو
- درک نیازهای مردان، زنان، کودکان و افراد دارای نیازهای ویژه
استفاده از توالتهای فرنگی UD در یکst پاسخ فاز
اولویت گزینههای فاز اول ، سرعت واکنش است و ضروری است که فناوریهای فاز اول برای مهار فضولات به سرعت نصب شوند. معمولاً، فناوری UD با واکنشهای فاز دوم ، به ویژه در مناطق مستعد سیل، مرتبط است. با این حال، راهحلهای جدیدی برای سیلهای سریع در آمریکای لاتین آزمایش و امتحان شدهاند.
سیل ریو بنی، بولیوی
در مارس ۲۰۰۸، تخمین زده میشود که حدود ۲۰،۰۰۰ نفر از مناطق اطراف ترینیداد (بخش بنی) به خاکریزهای محافظت در برابر سیل در اطراف شهر نقل مکان کردند. پناهگاههایی برپا شد؛ مشکلات آب و فاضلاب به سرعت مشکلساز شد. خاکریزها شلوغ بودند و دفع مدفوع در فضای باز رایج بود، زمین غرق در آب بود و پناهگاهها تمام فضای خالی را اشغال کرده بودند. از همه مهمتر، هیچ ارتفاعی وجود نداشت، بنابراین حفر کردن غیرممکن بود.
واحدهای نصبشده روی خاکریزها نزدیک به افراد آواره مستقر شدند و از محل ذخیره اضطراری مقامات محلی (از سیل سال ۲۰۰۷) تأمین شدند.

طراحی UD به خودی خود نوآورانه است، زیرا میتوان آن را به سرعت راهاندازی کرد و ادرار را از مدفوع جدا میکند. ادرار به یک ظرف تخلیه میشود، در حالی که مدفوع در یک درام ۲۰۰ لیتری که با یک سطل زباله پوشانده شده است، جمعآوری میشود. سپس مقامات محلی مسئول جمعآوری کیسههای پر از مدفوع به صورت روزانه هستند. کیسهها پس از جمعآوری توسط کامیون در محل دفن زباله دفع میشوند. جداسازی مدفوع از ادرار، مدیریت دو جریان زباله انسانی را تسهیل میکند. سیستم جمعآوری و دفع کار میکند، اما تجربیات بولیوی نشان میدهد که مقامات محلی باید یک سرویس بهرهبرداری و نگهداری قابل اعتماد ارائه دهند. همچنین باید آگاهی کاربران، به ویژه در رابطه با شیوههای بهداشتی خوب، افزایش یابد.

در بولیوی، بسیاری از مردم از دستمال توالت استفاده میکنند و آن را داخل سطل زباله میاندازند. اگر سطل زبالهای وجود نداشته باشد، مردم باز هم دستمال را کنار توالت میاندازند. این موضوع به سرعت در توالتهای عمومی به یک مشکل تبدیل میشود. تشویق مردم به انداختن دستمالهای استفاده شده در توالت، یکی از راه حلها برای بهبود نظافت توالت خواهد بود.
ساخت توالتهای UD در فاز دوم عملیات امدادرسانی
سادهترین راه برای ساخت توالت UD، ساخت آن روی سطح زمین است. این کار، هم نگهداری و هم تخلیه محتویات را هنگام خشک شدن آسانتر میکند. کف نفوذناپذیر محفظه از آلودگی خاک و آبهای زیرزمینی جلوگیری میکند. معمولاً، سازههای رو زمینی دارای دو محفظه هستند که یکی از محفظهها استفاده میشود و مدفوع در محفظه دیگر به کمپوست خشک تجزیه میشود. باید فضای کافی در بالای محفظهها وجود داشته باشد تا بتوان شلنگ یا لولهکشی مورد نیاز برای جمعآوری ادرار را نصب کرد و آن را از کاسه جداسازی ادرار به یک ظرف ذخیرهسازی یا یک محفظه مخصوص برای خیساندن ادرار منتقل کرد.
همچنین باید به ارگونومی و طراحی روسازه توجه دقیقی شود، زیرا انتخاب نامناسب مواد ممکن است منجر به گرم یا سرد شدن بیش از حد توالت شود و دیده شدن در حال بالا رفتن از پلهها برای ورود به توالت، ممکن است استفاده از آن را منصرف کند. بنابراین، مکانیابی مناسب توالت پیشنیاز اجرای موفقیتآمیز آن است.
گفتگوی جامعه
نیازهای مردان، زنان، جوانان، کودکان، افراد دارای نیازهای ویژه و معلولین در رابطه با توالت Eco San متفاوت خواهد بود. در مشورت با جامعه، مهم است که با مردان و زنان هر دو مشورت شود و نیازها و الزامات آنها مشخص شود. به عنوان مثال، زنانی که خونریزی ماهانه دارند میتوانند با خیال راحت از توالتهای اکولوژیکی استفاده کنند.
طراحی توالت فرنگی دو طبقه UD
چمبرز:
در یک دوره ۱۲ ماهه، یک فرد بالغ ۵۰۰ لیتر ادرار و ۵۰ لیتر مدفوع تولید میکند. اندازه محفظه باید برای تعداد برنامهریزیشده کاربران تنظیم شود. بهطور معمول، برای یک خانواده ۵ نفره، به دو محفظه با حداقل ۰.۴۰ متر مکعب نیاز است. این منجر به محفظهای با ارتفاع ۰.۹ متر، عمق ۰.۷ متر و عرض ۰.۶ متر میشود که حجم قابل استفاده ۰.۴۰ متر مکعب را میدهد. برای یک واحد دو طاقی، دو محفظه مورد نیاز است. هرچه حجم بزرگتر باشد، زمان ماندگاری مدفوع بیشتر است و در نتیجه عوامل بیماریزا بهتر از بین میروند. با این حال، حجمهای بزرگتر به دلیل افزایش مقدار مواد و هزینههای بالاتر نیروی کار، هزینههای بالاتری را به همراه خواهند داشت.

مراحل کلیدی در ساخت توالت UD
برای ساخت توالتهای UD با کیفیت خوب، مراحل زیر باید رعایت شود، به خصوص در مرحله دوم شرایط اضطراری:
- باید طرحی مناسب انتخاب شود که نیازها و آرمانهای جوامع آسیبدیده را برآورده کند. این طرح باید با هنجارهای فرهنگی مربوط به دفع ایمن مدفوع سازگار باشد.
- پس از تصمیمگیری در مورد طراحی مناسب، تهیه نقشههای مهندسی و BOQ برای آن طرح خاص ضروری خواهد بود.
- باید تصمیمی گرفته شود که آیا ادرار جمعآوری و ذخیره شود، یا اینکه جمعآوری و به یک دستگاه تصفیه آب تخلیه شود؟ فرصتهای استفادهی مؤثر از محصولات جانبی باید بررسی شود.
- انتخاب پایه UD یا صفحه چمباتمه به تناسب فرهنگی، کیفیت و هزینه بستگی دارد. انتخاب یراقآلات صحیح، کلید اطمینان از استفاده و نگهداری از واحدها خواهد بود.
- تأمینکنندگان سختافزار UD لازم و تخصص فنی مورد نیاز برای ساخت واحدها باید شناسایی شوند. در صورت لزوم، ممکن است لازم باشد تأمین لوازم و تخصص فنی مربوطه به صورت قراردادی واگذار شود (به شماره XX آکسفام TBN مراجعه کنید).
- ساخت واحد باید از نزدیک تحت نظارت باشد تا از عملکرد ایمن و کاربرپسند آن اطمینان حاصل شود. به طور خاص، باید دقت شود که محفظهها کاملاً بسته باشند و درزگیر درب محفظهها به خوبی جا بیفتد و کار با آن آسان باشد.
- انتخاب مصالح روسازه تأثیر زیادی بر استفاده و پذیرش بعدی خواهد داشت. سازه باید ایمنی، عزت و راحتی را برای کاربر فراهم کند. پنجرهها و رنگآمیزی با رنگهای روشن، فضای داخلی را روشن و دوستانه میکند، از این رو احتمال استفاده از آن را افزایش میدهد.
- نصب لوله تهویه، بوها را کاهش میدهد و میتواند در جلوگیری از ورود مگسها به واحد مفید باشد. با این حال، این کار هزینه کلی را افزایش میدهد.
- در نهایت، یک برنامهی روشن برای فراهم کردن امکان مشارکت جامعهی هدف و متعاقباً آموزش و افزایش آگاهی آنها در مورد استفاده و نگهداری صحیح از واحدهای UD.

دفع ادرار از طریق نفوذ:
در صورتی که تصمیمی مبنی بر عدم استفاده مجدد از ادرار برای اهداف کشاورزی گرفته شده باشد، انتخاب یک وسیله دفع ایمن و مناسب ضروری خواهد بود. معمولاً ادرار مستقیماً به یک بستر نفوذی یا ترانشه نشت تخلیه میشود. گیاهانی مانند موز، پاپایا یا سایر درختان میوه را میتوان در داخل و اطراف بستر کاشت. گزینههای مختلفی برای دفع ادرار در سطح خانه وجود دارد، از جمله:
برای سفرههای آب زیرزمینی با ارتفاع بالا
- بستر تبخیر
- زهکشی فرانسوی
برای سفرههای آب زیرزمینی زیر ۲ متر
- بستر تراوش
- ترانشه نشتی
مطالعه موردی احتمالی - مرحله دوم پاسخ - جمهوری دومینیکن
یا از زیمبابوه
بهرهبرداری و نگهداری از توالتهای UD
توالتهایی که با رویکرد Eco san ساخته میشوند، برای جدا کردن ادرار از مدفوع به کمک کاربر نیاز دارند. بنابراین کاربر باید توجه داشته باشد که فقط در جلوی توالت یا کمد ادرار کند و فقط در قسمت عقب آن مدفوع کند.
- پس از دفع مدفوع، باید مقدار کمی آب برای تمیز کردن کاسه ادرار اضافه شود، در حالی که مدفوع تازه باید با خاک، خاک اره، خاکستر یا ماده خشک کننده دیگری پوشانده شود.
- برای جلوگیری از ورود مگسها به داخل توالت، باید روی تشت یا بشقاب توالت پوشانده شود.
- وقتی جمعآوری و نگهداری ادرار انجام میشود، ظرف نگهداری ادرار باید بهطور منظم خالی شود. جابجایی و نگهداری صحیح ادرار برای اهداف کشاورزی بسیار مهم است.
- بوی بد توالت میتواند نشانهی این باشد که یا ادرار با مدفوع مخلوط شده است یا اینکه از مواد خشککنندهی کافی استفاده نشده است.
- مواد آلی مانند دستمال توالت را میتوان به مدفوع اضافه کرد. زبالههای غیر آلی باید جدا شده و در خارج از توالت نگهداری شوند و جداگانه دفع گردند.
- هنگام تخلیه محفظهها، لازم است محتویات آنها با دقت و توجه حمل شود. باید از تجهیزات ایمنی مانند چکمه و دستکش استفاده شود.
استفاده از مدفوع و ادرار توالت اکوسان
از زمانهای بسیار قدیم، از ادرار و مدفوع انسان در کشاورزی برای بهبود حاصلخیزی خاک استفاده میشده است، به ویژه در کشورهایی مانند چین، جایی که استفاده از «خاک شبانه» باعث ایجاد تجارت محصولات جانبی انسانی مانند ادرار و مدفوع شده است.
به طور متوسط، یک فرد بالغ در سال حدود ۵۰۰ لیتر ادرار و ۵۰ لیتر مدفوع تولید میکند که مواد مغذی کافی برای تولید حدود ۲۵۰ کیلوگرم غلات را فراهم میکند.
| کود | ادرار (کیلوگرم/۵۰۰ لیتر) | مدفوع (کیلوگرم/ ۵۰ لیتر) | جمع (کیلوگرم) | نیاز به ۲۵۰ کیلوگرم غلات |
| نیتروژن | 5.6kg | 0.09kg | 5.7kg | 5.6kg |
| فسفر | 0.4kg | 0.19kg | 0.6kg | 0.7kg |
| پتاسیم | 1.0kg | 0.17kg | 1.2kg | 1.2kg |
اکثر مواد مغذی در ادرار وجود دارند، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق عوامل بیماریزا در مدفوع هستند. مقدار مواد مغذی موجود در فرآوردههای جانبی ممکن است بسته به موقعیت جغرافیایی متفاوت باشد.
ادرار معمولاً عاری از عوامل بیماریزا است، اما در صورت مخلوط شدن میتواند آلوده شود. ادرار جمعآوریشده از خانههای مختلف باید به دلایل بهداشتی بین یک تا شش ماه نگهداری شود. با این حال، وقتی خانوادهها از ادرار خود استفاده میکنند، نیازی به نگهداری قبل از استفاده نیست. در هر دو مورد، آخرین استفاده باید حداقل یک ماه قبل از برداشت انجام شود. میتوان آن را به صورت خالص یا رقیقشده استفاده کرد و برای جلوگیری از بو، سوختگی شاخ و برگ و از دست دادن آمونیاک، باید آن را نزدیک خاک استفاده کرد و در اسرع وقت با خاک مخلوط کرد.
بخش مدفوعی محصولات فرعی باید همیشه قبل از استفاده به عنوان کود، ضدعفونی شود. مدفوع، اگرچه محتوای مواد مغذی کمتری دارد، اما سرشار از مواد آلی و فسفر است، به حفظ آب کمک میکند و همچنین یک اصلاحکننده خوب خاک است. مدفوع ضدعفونی شده باید قبل از کاشت یا بذرپاشی استفاده شود، زیرا محتوای بالای فسفر برای گیاهان جوان مفید است. مدفوع تجزیه شده باید کاملاً مخلوط و پوشانده شود.
جابجایی پس از توالت
مستقل از مدل توالت مورد استفاده، مدفوع از تمام توالتهای اکوسان (به استثنای آربورلو) باید از دستگاه خارج شده و روی محصولات کشاورزی پاشیده شود. نحوه انجام این کار تأثیر قابل توجهی بر خطراتی که افراد این کار را انجام میدهند، خواهد داشت. فرآیند حذف و استفاده شامل سه حوزه خطر است:
- کسانی که مسئول تخلیه گودال و ریختن مدفوع در زمین هستند، مستقیماً با هم در تماس هستند؛
- کودکان و بزرگسالان در مناطقی که مدفوع در آنجا رسوب میکند یا به زمین پاشیده میشود، راه میروند، کار میکنند یا بازی میکنند و اقدامات بهداشتی ضعیف منجر به آلودگی و عفونت میشود.
- آلودگی محصولات کشاورزی، که به ویژه برای محصولاتی که ممکن است قبل از خوردن پخته نشوند، مانند گوجه فرنگی یا کاهو، بسیار مهم است.
خطر آلودگی برای اعضای جامعه به نحوه استفاده از مدفوع جمعآوریشده برای محصولات کشاورزی و همچنین میزان زمانی که افراد جامعه در آن زمین میگذرانند بستگی دارد. وقتی مدفوع در نزدیکی خانههای مردم یا در زمینی که مردم اغلب در آن تجمع میکنند، ریخته شود، خطر آلودگی افزایش مییابد.
اگر محتویات با دست روی زمین پخش شوند و به عنوان پوشش سطحی استفاده شوند، خطر آلودگی بالایی وجود دارد. تخمهای کرم و عوامل بیماریزا که در معرض دید قرار میگیرند، برای هر کسی که روی زمین راه میرود، خطر سلامتی ایجاد میکنند، اگرچه این خطر با گذشت زمان کاهش مییابد زیرا از بین رفتن عوامل بیماریزا از طریق اثرات نور خورشید و خشک شدن تسریع میشود.
- اگر فضولات یا محصولات مشتق شده از فضولات قبل از کاشت محصولات در مزرعه استفاده شوند:
- افرادی که مدفوع را خارج میکنند باید در طول این فرآیند به اندازه کافی محافظت شوند.
- مدفوع باید در گودالهایی ریخته شود و حداقل با ۲۵ سانتیمتر خاک پوشانده شود؛ و
- محصولات ریشهای نباید مستقیماً روی شیارها کاشته شوند.
انتخاب سختافزار UD
توالتها و توالتهای فرنگی معمولاً از سرامیک، بتن، فایبرگلاس یا پلاستیک ساخته میشوند. لولههای فاضلاب و لولهها معمولاً از پلاستیکهای بادوام مانند PVC یا پلیاتیلن ساخته میشوند. ظروف نگهداری ادرار معمولاً از پلاستیک ساخته میشوند. تا حد امکان باید از قطعات فلزی اجتناب شود زیرا ادرار میتواند باعث خوردگی شود.
یراقآلات توالت با کیفیت خوب را میتوان از منابع مختلفی، از جمله طیف وسیعی از تولیدکنندگان واقع در سوئد، فیلیپین، مکزیک، السالوادور و آفریقای جنوبی، تهیه/دریافت کرد. از طرف دیگر، میتوان محصولات را به صورت محلی و با استفاده از تکنیکهای مناسب تولید انبوه، از جمله قالبهای بتنی و فایبرگلاس، تولید کرد. در صورت تولید محلی، باید به کنترل کیفیت تولید و اطمینان از بالاترین کیفیت یراقآلات توالت UD توجه زیادی شود. به عنوان مثال، پایههای توالت بتنی را میتوان با رنگ لعابی با کیفیت بالا یا لایه فایبرگلاس پوشاند تا سطحی صاف و غیر متخلخل ایجاد شود که به راحتی تمیز شود.

انتخاب سختافزاری که نیازها و ترجیحات فرهنگی کاربران (مثلاً نشسته، چمباتمه زده، شستشوی مقعدی مرطوب یا خشک) را برآورده کند، از نظر پذیرش فناوری کلیدی است.

استفاده از توالتهای عمومی برای مردانی که ترجیح میدهند هنگام ادرار کردن بایستند، یکی از راههای تطبیق با یک تفاوت فیزیولوژیکی خاص و در نتیجه بهبود عملکرد و اثربخشی توالتهای عمومی است.
شبکههای بهداشت پایدار و اکوسان
آکسفام منابع متعددی در مورد بهداشت پایدار و بهداشت اکولوژیکی جمعآوری کرده است و این منابع را میتوانید در صفحه وب «بهداشت در شرایط اضطراری» بیابید:
لینک به سایت منابع آکسفام
http://oxfam.org.uk/resources/learning/humanitarian/ecosan.html
تعدادی شبکه در سطح جهان وجود دارد که استفاده از بهداشت پایدار و فناوری اکوسان را ترویج میدهند. سازمانهای کلیدی عبارتند از:
به انگلیسی:
موسسه محیط زیست استکهلم (EcoSanRes)
http://www.ecosanres.org/
GTZ (دولت فدرال آلمان)
http://www.gtz.de/en/themen/umwelt- infrastruktur/wasser/8524.htm
اتحاد بهداشت پایدار (SuSanA)
http://www.susana.org/ WASTE Netherlands http://www.ecosan.nl/page/447
گروه تخصصی IWA «بهداشت منابع محور»
http://www.ecosan.org/
معیشت پایدار، ارگانیک و یکپارچه (SOIL) http://www.oursoil.org/ecologicalsanitation.php سکونتگاه پایدار در جنوب آفریقا
http://www.sustainablesettlement.co.za/howto/urinediv/what.html
اکوسان فیلیپین
http://www.ecosan.ph/index.php?option=com_frontpage&Itemi d=1
به زبان فرانسه:
مرکز منطقهای pour l'Eau Potable et l'Assainissement à faible coût (CREPA)
http://www.reseaucrepa.org/page/1306
به اسپانیایی:
سارار ترانسفورماسیون SC
http://www.sarar-t.org/portal/index.php
اطلاعات بیشتر
دفع مدفوع در مواقع اضطراری، یک راهنمای میدانی – هاروی، پ. (انتشارات بین سازمانی).
توالتهایی که کمپوست تولید میکنند – مقاله EcoSanRes http://www.ecosanres.org/pdf_files/ESR-factsheet-13.pdf
بهداشت محیط زیست – نویسندگان: اسمت، جی. و ساگدن، اس.، آوریل ۲۰۰۶. برگه اطلاعات چاه http://www.lboro.ac.uk/well/resources/fact-sheets/fact-sheets-htm/Ecological%20sanitation.htm
دستورالعملهای استفاده از ادرار و مدفوع در تولید محصولات کشاورزی - مقاله EcoSanRes http://www.ecosanres.org/pdf_files/ESR-factsheet-06.pdf
آیا بهداشت محیط باید هشدار بهداشتی داشته باشد؟ ارزیابی خطرات بهداشتی توالتهای اکولوژیکی. اسکات، ر.، (2006) یادداشت توجیهی WELL 27. WELL، دانشگاه لافبورو. http://www.lboro.ac.uk/well/resources/Publications/Briefing%20Notes/BN27%20Ecological%20sanitation.htm
