Оксфам бар он бовар аст, ки дарки ҷомеаҳо, эҷоди эътимод ва ҳамкорӣ барои бартараф кардани монеаҳо дар ҷустуҷӯ ва дастрасӣ ба хизматрасониҳои муносиби тиббӣ асоси вокуниши муассири паҳншавии беморӣ мебошад. Ҳадафи мо вокуниши ҳамаҷониба ва дар сатҳи ҷомеа қарордошта мебошад, ки дар он маҷмӯи чораҳои мувофиқ, аз ҷумла таблиғи саломатӣ, пайдо кардани парвандаҳои фаъол, назорат, изолятсия, саломатии муҳити зист, пешгирӣ ва назорати сироят (IPC), пешгирӣ, идоракунии парвандаҳо ва дастгирии равонӣ-иҷтимоӣ метавонанд ба таври муттаҳид ва вокунишӣ пешниҳод карда шаванд.
Шарикӣ бо ташкилотҳои тиббӣ вақте беҳтар аст, ки шарикӣ дар атрофи салоҳиятҳои асосии мукаммал бунёд ёбад ва ҳар як шарик дар натиҷаи лоиҳа саҳм дошта бошад. Оксфам бояд дар ҷалби ҷомеа, тарроҳӣ ва сохтмони иншоот ва идоракунии лоиҳа нақши фаъол бозад, на танҳо ҳамчун пудратчии сохтмон амал кунад.